آرشیو تیر ماه 1402

آفت دهان نوزادان شیرخوار ممکن است به دلیل عوامل مختلفی ایجاد شود، اما دو عامل رایج شامل موارد زیر می‌باشد:

1. عفونت قارچی: قارچ‌هایی مانند Candida albicans به عنوان عفونت قارچی معروف هستند. این قارچ بر روی زبان و دهان نوزاد رشد می‌کند و باعث ایجاد آفت‌های سفید رنگ در دهان می‌شود.
2. عفونت ویروسی: عفونتهایی مانند ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) باعث ظهور آفت‌های آب گرم در دهان نوزاد می‌شوند. این ویروس از طریق تماس مستقیم با پوست یا اشیاء آلوده انتقال می‌یابد.

در صورت مشاهده آفت‌های دهانی در نوزاد شیرخوار، توصیه می‌شود به پزشک معالج مراجعه کنید تا تشخیص صحیحی از علت آفت دهان بگیرید و در صورت لزوم درمان مناسب صورت پذیرد.

عفونت قارچی چه نوع عفونتی است؟

عفونت قارچی یک نوع عفونت است که به وسیله‌ی قارچ‌ها ایجاد می‌شود. این قارچ‌ها می‌توانند در بدن انسان وجود داشته باشند و به طور طبیعی در برخی از مناطق بدن مانند پوست، مخاط، دستگاه گوارش و دهان حضور داشته باشند. با این حال، در برخی موارد، این قارچ‌ها می‌توانند به طور غیرطبیعی و بیش از حد رشد کنند و عفونت‌های قارچی را ایجاد کنند.

مثالی از یک عفونت قارچی رایج، عفونت قارچی دست و پا (عفونت قارچی پا، به عنوان مثال پاکسابی، قارچینه پا و غیره) می‌باشد. اما قارچ‌ها می‌توانند عفونت‌های دیگری نیز ایجاد کنند، از جمله عفونت قارچی دهان که باعث ظهور آفت‌های سفید رنگ در دهان می‌شود.

به عنوان یک نکته مهم، قارچ‌ها برخلاف باکتری‌ها، از طریق سلول‌هایی به نام هیفا به ضرر میزبان نمی‌رسند، بلکه با تولید انزیم‌ها و توکسین‌ها به بدن آسیب می‌رسانند و علائم عفونت را ایجاد می‌کنند.

درمان آفت دهان نوزاد نوپا

درمان آفت دهان نوزاد نوپا بستگی به علت آفت و شدت آن دارد. در اینجا چند راهکار درمانی عمومی برای مدیریت آفت دهان نوزاد نوپا آورده شده است:

1. بهداشت دهان: به کاهش اندازه آفت‌ها و کاهش التهاب کمک می‌کند. برای این کار می‌توانید از یک پارچه نرم یا الیاف نرم تمیز به دقت آفت‌ها را پاک کنید. این کار را به محض تشخیص آفت‌ها و هر بار بعد از هر وعده غذایی تکرار کنید.
2. آب و سیالات: نوزاد خود را هیدراسه کرده و از خشکی دهان جلوگیری کنید. خود نوزاد را به طور متناوب آب بدهید و در صورت لزوم از محلول‌های آب و الکترولیت خاص برای نوزادان استفاده کنید.
3. جلوگیری از تحریک و آسیب بر روی آفت‌ها: سعی کنید از مواد تحریک کننده نظیر غذاهای گرم و تند، نوشیدنی‌ها یا غذاهای تیزهوشانی خودداری کنید. همچنین، از استفاده از سوپاپ‌نوشیدنی یا پستانک‌هایی با حاشیه نوک سفت خودداری کنید.
4. مراقبت های بیشتر: از طریق مشاوره با یک پزشک، می توانید درباره‌ی گزینه‌های درمانی خاص مانند داروهای ضد قارچی یا داروهای تسکین دهنده همچون ژل دیپانتنول متناسب با نیاز نوزاد خود مشورت کنید.

بهتر است با مراجعه به پزشک یا پزشک کودکان محلی خود، دقیقترین تشخیص و راهنمایی در مورد درمان مناسب آفت دهان نوزاد نوپا را دریافت کنید.

مدفوع سبز نوزاد معمولاً به سبب مصرف لاکتوز زیاد در تغذیه نوزادان است. مصرف مقادیر زیاد لاکتوز می‌تواند باعث تولید بیش از حد فرمانته شده و در نتیجه ایجاد مدفوع سبز شود. در صورتی که نوزاد سایر علائم ناراحتی، مانند تغییر روحی، خستگی بیش از حد، یبوست یا اسهال شدید، داشته باشد، بهتر است با پزشک یا متخصص کودکان مشورت کنید تا علت دقیق و درمان مناسب تعیین شود.

درمان خانگی مدفوع سبز نوزاد

درمان خانگی مدفوع سبز نوزاد معمولاً شامل تغییرهایی در تغذیه و رفتار مراقبت از نوزاد است. در اینجا چند راهکار خانگی برای کمک به تسریع بهبودی مدفوع سبز نوزاد آورده شده است:

1. تغییر نوع تغذیه: اگر نوزاد شیرخوار است، ممکن است غذای مادر یا نوع فرمول شیری که مصرف می‌کند عامل مدفوع سبز باشد. در این صورت، مشاوره با پزشک یا متخصص تغذیه می‌تواند به شما در تغییر نوع شیر و نظام غذایی بهینه کمک کند.
2. اطمینان از کافی بودن مقدار شیر مادر یا فرمول: اگر نوزاد شیرخوار است، ممکن است عدم مصرف مقدار کافی شیر مادر یا فرمول باعث مدفوع سبز شده باشد. در این صورت، مطمئن شوید که نوزاد به اندازه کافی تغذیه می‌شود و به موقع از خوابیدن بیدار کرده شود و در دوره‌هایی که نشانه‌های گرسنگی نشان می‌دهد، تغذیه شود.
3. رسیدگی به گرما یا سردی: در بعضی از موارد، مدفوع سبز نوزاد ممکن است به دلیل بیش‌از‌حد سرد بودن یا گرم شدن بدن ایجاد شود. مطمئن شوید که نوزاد در دمای مناسب، نه خیلی گرم و نه خیلی سرد قرار دارد.
4. رفتار مراقبتی: تمیز کردن مدفوع سبز با استفاده از آب وابسته و پوست نرم، جلوگیری از عفونت پوشک با تعویض بچه‌پوشک به موقع و تغییر پوشک زود‌تر از زمانی که خیس شده باشد می‌تواند به بهبودی کمک کند.

با این حال، در صورتی که نوزاد علاوه بر مدفوع سبز، علائم ناراحتی دیگر نیز داشته باشد مانند اسهال شدید، تهوع یا تغییرات شدید فرم مدفوع، بهتر است به پزشک یا متخصص کودکان مراجعه کنید. آنها می‌توانند علت دقیق را تشخیص داده و درمان مناسب را تجویز کنند.

ویروس روبلا همچون سایر ویروسها عفونتی، علایم خاصی در بدن ایجاد می‌کند. برخی از نشانه‌ها و علایم روبلا عبارت‌اند از:

1. تب: بالا رفتن دمای بدن، تب بالای ۳۸ درجه سلسیوس یکی از نشانه‌های معمول روبلا است.
2. خستگی و ضعف: افراد مبتلا به روبلا ممکن است احساس خستگی شدید و ضعف عمومی کنند.
3. احتقان نازل: عفونت روبلا ممکن است با احتقان نازل و خشکی حلق همراه باشد
4. اشکال پوستی: طی چند روز از شروع عفونت، بر روی پوست قرمزی و آکنه‌هایی به نام لکنت در جهتی خاص در بدن شکل می‌گیرند و بعد از مدتی به تاج‌زدگی تبدیل می‌شوند.
5. تورم لنفاوی: در برخی موارد، با افزایش حجم بافت لنفویدی و تورم دستگاه لنفاوی همراه می‌شود.
6. آبریزش چشمی: به‌صورت عمدتاً یک نسبت کوچک از مبتلایان به بیماری شدید روبلا ممکن است شاهد آبریزش یا درد در چشم‌ها باشید.

در صورت بروز هریک از این نشانه‌ها، مهم است به پزشک مراجعه کنید تا بتوانید تشخیص و درمان صحیح را دریافت کنید.

راه های درمان ویروس روبلا

درمان ویروس روبلا عموماً از طریق مراقبت پالیاتیو (تسکینی) علائم و حمایت از بدن برای مبارزه با عفونت صورت می‌گیرد. درمان روبلا شامل موارد زیر است:

1. استراحت و مراقبت خوب: استراحت کافی، آب‌نوشیدن فراوان و مراقبت از تغذیه سالم مهم است. این اقدامات به بدن کمک می‌کنند تا با عفونت مبارزه کند و بهبود یابد.
2. کنترل تب: استفاده از داروهای ضدتب مانند پاراستامول (آسپرین کودکان را نباید به مبتلایان به روبلا تجویز کرد) ممکن است برای کاهش تب و تسکین علائم مفید باشد. البته قبل از استفاده از هرگونه دارو، مشاوره با پزشک الزامی است.
3. پیشگیری از عفونت ثانویه: برای جلوگیری از عفونت‌های ثانویه، بهداشت شخصی، به خصوص شستشوی کامل دست‌ها و تمیز نگه داشتن چرکی‌ها و ضدعفونی کردن سطوح و مواد مشترک بسیار مهم است.
4. واکسیناسیون: روش اصلی پیشگیری از روبلا واکسیناسیون است. واکسن‌های روبلا به‌طور عمومی در برنامه‌های بزرگسالان و کودکان استفاده می‌شوند. واکسن‌های MMR (که شامل مختصات بیماریهای مختلف از جمله روبلا است) بسیار مؤثر و ایمن هستند.

نکته مهم: هرگونه درمان خاص برای روبلا نیاز به هماهنگی با پزشک دارد. برای دریافت دقیق تر و به‌روزترین اطلاعات در مورد درمان روبلا، پیشنهاد می‌شود به پزشک خود مراجعه کنید.

محدودیت های غذایی بعد از آندوسکوپی بستگی به نوع و هدف آندوسکوپی دارد. اما به طور کلی، بعضی از نکات مهم در این زمینه عبارتند از:

• قبل از آندوسکوپی باید به مدت چند ساعت هیچ چیز نخورید و ننوشید. اگر آندوسکوپی فوقانی یا برونکوسکوپی انجام می دهید، نباید 6-8 ساعت قبل از عمل غذا بخورید و حداکثر 2 ساعت قبل مایعات شفاف بنوشید.
• بعد از آندوسکوپی، باید به تدریج غذاهای سبک و سریع الهضم را شروع کنید. بهتر است از خوردن غذاهای سنگین، چرب، تند، ترش و گازدار تا چند روز پس از عمل خودداری کنید .
• بعد از آندوسکوپی، باید مایعات فراوان مصرف کنید. می توانید آب، آب میوه، نوشیدنی های الکترولیت دار و چای گیاهی بنوشید. این مایعات به بازگرداندن الکترولیت ها و تسکین دستگاه گوارش کمک می کنند.
• بعضی از غذاهای مناسب برای بعد از آندوسکوپی عبارتند از: پوره سیب زمینی، سوپ، تخم مرغ، پودینگ، ماست، پنیر خامه ای، ماهی پخته و مرغ.